Jak możemy pomóc naszym córkom lub przyjaciółkom uniknąć pułapki toksycznego trójkąta?
Znamy swoje mocne punkty i wiemy, jak radzić sobie z problemami. W taki sam sposób możemy pomóc innym kobietom i dziewczętom. Wydobyć z nich te mocne strony, aby spokojnie przeszły przez okres dojrzewania i nie trafiły w objęcia toksycznego trójkąta.
Powinnyśmy je wspierać, pokazywać pozytywne cechy i ich siłę. Na pewno nie pomożemy im wygłaszając elaboraty i stwierdzenia typu: „Nie przejmuj się”, niech myślą co chcą” „To nic nie da”.
Konsekwencją rozwoju biologicznego jest nasilenie braku pewności siebie i koncentracja na rówieśnikach. Dziewczęta skupiają się na sympatii i akceptacji towarzyszy. Efekt to niezwykłe wyczulenie na swoje otoczenie. Wszystko jest dogłębnie analizowane a każde spojrzenie interpretowane. Obserwują się każdego dnia , myślą o wszystkim co było. Kto i jak się zachował i co mógł pomyśleć.
W momencie kiedy dziewczyna odczuwa dyskomfort w obliczu zachowania innych ludzi wobec siebie, często to dusi w sobie i chce zmienić własne zachowanie aby zadowolić innych. W efekcie tłumi złość i gniew. Często ostatecznie zaczyna się głodzić. Po jakimś czasie nie wie już sama co naprawdę czuje, ale chce być dzięki temu popularna. To właśnie jest pułapka.
Bardzo szybko dziewczyny uczą się i ignorować własne uczucia. Za to zwracają baczną uwagę jak powinno postrzegać je w ich mniemaniu otoczenie.
Jeśli Twoje dziecko wykazuje już objawy wpadnięcia w toksyczny trójkąt, to wysoce prawdopodobne jest wystąpienie każdej formy buntu i oporu wobec Ciebie.
Jak rozmawiać z dzieckiem, które ma problemy?
Możesz słuchać dzieci ze zrozumiem i współczuciem, ale bez osądzania. To pozwoli im popatrzeć na siebie z uważnością i życzliwością.
Najważniejsze jest to, że musisz być bardziej świadoma własnych reakcji emocjonalnych. Nie burz się, nie denerwuj rozmawiając o trudnej sytuacji, w której jest twoje dziecko (córka), nawet kiedy sytuacja jest niebezpieczna.
Możesz nawet odczuwać gniew. To jest emocja obronna, wyczulona na zmartwienia i strach. To jest osąd drugiej osoby. Kiedy wkrada się element osądu to następuje eskalacja emocji i konfliktu.
Powtarzaj sobie „To Moje dziecko i je kocham” słuchając uważnie i nie osądzając. To jest bardzo ważne.
To, że słuchasz z wyrozumiałością wcale nie oznacza, że musisz się z tym zgadzać. Zawsze możesz powiedzieć, że to nie twoje standardy.
Zwracaj uwagę na emocjonalność córki, ale nie podejmuj na tej podstawie żadnych działań. Uznanie własnych emocji pozwoli trzymać je pod kontrolą i powstrzymuje od powiedzenia czegoś co sprawi jej przykrość.
Jako rodzice często poświęcamy uwagę na wytykanie i poprawianie tego co w naszych dzieciach jest negatywne. Zamiast podkreślać to co jest pozytywne. Doceniając mocne punkty swojego dziecka zachowasz większą równowagę w konfrontacji ze słabościami.
Zapamiętaj, że uważne słuchanie to przekazywanie komunikatu, że myśli dziecka są dla Ciebie ważne, tak jak jego uczucia. To pomaga w zaakceptowaniu siebie.
Jeżeli Twoje dziecko idzie drogą prowadzącą do toksycznego trójkąta to będą temu towarzyszyć zmiany. To jest inne podejście do jedzenia i picia, podejmowanych decyzji a także aktywności wobec siebie. Dlatego trzeba być uważnym rodzicem.
Czy są sposoby na poprawę nastroju?
Niestety programy, których celem jest odwiedzenie młodych ludzi od zaburzeń odżywiania i nadużywania alkoholu, lub będących na drodze do depresji opierające się na pogadankach nie sprawdzają się.
Analogicznie brak efektów jest zauważalny w propagowaniu programów informacyjnych dla młodych kobiet o zdrowym odżywianiu i zagrożeniach jakie niosą restrykcyjne diety.
Można to jednak przekazać w zaskakujący sposób, czyli prostymi działaniami. Najważniejsze to zrobić coś co chociaż na chwilę oderwie umysł od negatywnych myśli. Jeśli uda się nam odwrócić uwagę od ponurego nastawienia i skupimy się na czymś pozytywnym nawet mało istotnym, to w zaledwie osiem minut zmieni się nam nastrój. Przekujemy zło w dobro, awers w rewers. To skutecznie poprawi nastrój i przełamie błędne koło myśli.
Ważne jest, aby rozproszyć uwagę. Możesz np. wyznaczyć sobie określony czas w ciągu dnia na rozpamiętywanie. Ten czas sprawi że zmartwienia będą wydawać się mniejsze. Równie ważne jest, aby nie dzielić włosa na czworo i doceniać jak dobrze Ci idzie pomimo trudności.
Co dalej, jak już się uwolnimy z toksycznego trójkąta?
W chwili, gdy same uwolnimy się od toksycznego trójkąta to z łatwością zauważymy jak jego społeczne i psychologiczne kontenty przenikają nasze otoczenie.
Trzeba zdać sobie sprawę, że pokonanie toksycznego trójkąta czy to w samej sobie czy w otoczeniu wymaga konsekwencji i wytrwałości. Cały czas musimy wzmacniać własną pozytywną wizję siebie. Pamiętając o przeszkodach na naszej drodze. Będziemy się potykać i powracać do niebezpiecznego picia, zaburzeń odżywiania i ponurej depresji. Te potknięcia nie oznaczają jednak porażki. Trzeba zacisnąć zęby i wstać, aby iść ku zdrowiu dalej. Nasze porażki przekujmy w naszą siłę i wykorzystajmy je do autorefleksji, aby działać na rzecz naszego zdrowia. Nasze słabości to paradoksalnie nasza siła.
Uwaga:
Ten tekst ma charakter edukacyjno-wspierający i nie zastępuje konsultacji z lekarzem psychiatrą ani terapeutą.
