Czasami przyjaciółko nie spotyka Ciebie nic dobrego. Czasami mnie samej nie spotyka nic dobrego. Jednak po to Ty i ja jesteśmy dobrem, które spotyka innych. Na świecie są ludzie, których dusza jest jak latarnia. Cicha spokojna i świecąca. Prowadzą dźwigają i pocieszają wszystkich innych wokół siebie.
A mimo to idziemy przez własną ciemność. Może znasz to uczucie. Dajesz swoją dobroć cierpliwość i siłę. Trzymasz innych razem. Nawet gdy Twoje serce jest zmęczone.
A mimo wszystko życie nie odwzajemnia nam tego samego. To nie jest nieszczęście to nie jest klątwa. To dla tego, że jesteśmy błogosławieństwem To my jesteśmy dobrym obrazem które przynosi dobro innym. Kiedy inni cię znajdują opierają się na Tobie Czują się dobrze i bezpiecznie.
I kiedy świat staje się ciężki to twoja obecność staje się spokojem pośród ich burzy. Ludzie tacy jak ja Ty trzymają razem całe światy i dźwigają ciężary, których nikt nie widzi.
Jednak moja droga przyjaciółko nawet rzeka który żywi wszystko musi otrzymać deszcz. Nawet uzdrowiciel potrzebuje uzdrowiciela, a ten kto daje pewnego dnia musi być wsparty
Przyjdzie w końcu dzień, kiedy ktoś dostrzeże twoje światło nie za to co robisz, ale za to kim jesteś. Nie wyczerpie Twojej energii, za to odda ci to co ty wkładasz w serce innych. Zanim ten dzień nie nadejdzie nie wątp w swoją wartość. Nie myśl, że twoja droga jest niezauważona. To twoje serce cicho pracuje w sercach innych. Ty jesteś tym dobrem, które spotyka innych i pewnego dnia dobro powróci do mnie i do Ciebie
